باکمال – عبارت تَمّونِش دو تَه شوده یک ضرب المثل فردوسی است و کاربرد آن هم بیشتر برای افراد فقیر و تنگدستی بوده که بعد از ازدواج اول دست و بالش باز تر شده و ثروتی به هم رسانده است و هوس تجدید فراش می کند و یک زن دیگر را هم می گیرد. در اینجا وقتی خبر ازدواج دوباره فلان شخص در سطح شهر یا روستائی می پیچید مردم می گفتند فلانی تمونش دوته شوده یعنی پولدار شده است .در قدیم بسیاری از فقرا حتی توان خرید دو تا زیر شلواری یا همان تَمّو را نداشتند و نمی توانستند بیشتر از یک زیر شلواری داشته باشند و لذا وقتی چنین فردوس پولدار می شد و تجدید فراش می کرد می گفتند فلانی تمونش دوته شوده . اگرچه تعدد ازدواج در اسلام تا ۴ همسر مانعی شرعی ندارد اما تجربه نشان داده که اغلب افرادی که برای بار دوم و یا سوم ازدواج می کنند بر اساس همان ضرب المثل قدیمی (نو که آمد به بازار کهنه می شه دل آزار ) لذا همسر اول به فراموشی سپرده می شود و آقا داماد بیشتر اوقات خود را با همسر دوم سپری می کند .و یا در خرید وسایل و مایحتاج زندگی نیز دومی را بر اولی ترحیح می دهد که چنین ازدواجی خارج از عدالت و محکوم به شکست است . البته افرادی هم هستند که در نهایت رعایت عدالت دو همسر دارند و تفاوتی بین آنها قائل نیستند حتی در سفرهای زیارتی کربلا و مکه هردو را با هم و همراه خود به زیارت می برند که این روشی پسندیده است و رضایت هر دو همسر شرط ادامه یک زندگی مشترک همراه با نشاط و شادابی است .اما آنهایی که بیشتر از روی هوس تصمیم به تجدید فراش می گیرند و جوانب کار و هزینه های بعدی زندگی را نمی سنجند چنین تجدید فراش هایی بعدها منجر به اختلاف می شود و زندگی تلخی را تجربه می کنند و مجبور می شوند از دست یکی از آنها خود را خلاص کنند و گاهی اتفاق افتاده که به بها نه های واهی یکی از همسران خود یا اولی و یا دومی را رها می کنند و هزینه های زیادی را هم متحمل می شوند .کلام آخر اینکه جوانانی که ازدواج می کنند حدود نیمی از آنها در سن بین ۳۰ تا ۴۰ سال چنین احساسی به آنها دست می دهد که یک همسر دیگر را هم می خواهند اما تعداد زیادی از اینها با خویشتن داری و کنترل هوای نفس خود را در گرداب مخمصه نمی اندازند و به همان همسر اولی بسنده می کنند و ادامه زندگی مشترک خویش را به راحتی و بدون دغدغه سپری می کنند اما آن عده ی کمتر که قادر به کنترل هوای نفس نیستند دست به کار می شوند و ازدواج دوم را رقم می زنند که بعضی با رضایت همسر اول و بعضی بدون رضایت همسر اول اقدام به تجدید فراش می کنند .آنهایی که با رضایت همسر اول اقدام می کنند در صورت رعایت عدالت بین هردو همسر و توان تأمین هزینه های زندگی ، با مشکلات کمتری مواجه هستند اما آنهایی که بدون رضایت همسر اول و حتی پنهان از اولی دست به کار می شوند با برملا شدن موضوع همواره نان خود را در خون می زنند و زندگی مشترکشان مملو از ناراحتی و دعوا است .لذا به نظر می رسد که خویشتن داری و کنترل هوای نفس بهتراست .
