باکمال-عشق و علاقه مردم به دامداری به خصوص گوسفند و بز از گذشته های دور وجود داشته و بسیاری از مردم نیز به شغل مقدس دامداری مشغول بودند. خداوند درقرآن کریم درآیه ۶ سوره مبارک نحل می فرماید
« ولکم فیهاجمال حین تریحون وحین تسرحون » (برای شما درچهارپایان، شب هنگام که ازچراگاه بر
می گردند و صبحگاهان که به چراگاه بازمی گردانید شکوه ،جلوه وآرایشی زیبا قرارداده است . و در روایات هم نقل شده که تمام ۱۲۴هزار پیامبر،گوسفند داری و چوپانی کرده اند به جز حضرت ادریس که ایشان خیاط بودند .واین نشان می دهد که شغل دامداری مقدس و درآمد آن حلال است .
دامداری درگذشته به این صورت بود که دامداران گوسفند ان خود را درهمان محلی که زندگی می کردند نگهداری می کردند ومجبور نبودند مسافتی طولانی را برای آذوقه دادن به دام ها هرروز طی کنند اما امروزه براساس نیاز جامعه به رعایت بیشتر بهداشت ،سرنوشت دامداران به گونه ای دیگر رقم خورده و هیچ دامداری نمی تواند درمنزل خود دام نگهداری کند چرا که در مرحله اول اعتراض همسایگان و بعدهم مراکز بهداشتی مانع دامداری آنها در داخل شهر می شوند .
درگذشته هرروز صبح زود یک نفر که تقبل کرده بود و گوسفندان را براساس قرار دادی که با دامداران بسته بود به چرا می برد و شب هنگام باز می گرداند و با صبح روز بعد هرکسی دام های خود را به محل تعیین شده می برد تا در قالب یک گله ی گوسفند توسط چوپان به چرا برده شوند.و در اصطلاح به این کار می گفتند گله های« چکنه »یعنی هرچند رأس بز یا میش از یک نفر بودند و در مجموع گله گوسفند تشکیل می شد از دام های ۲۰ تا ۳۰ نفر اما امروزه هرکس تعداد زیادی دامِ داشتی دارد یا خودش بایستی آنها را بچراند و یا چوپانی را به خدمت بگیرد تا گوسفندان را هرروز به چرا ببرد و حتی در تابستان به صورت شبانه روزی آنها را بچراند که بدیهی است هفته ای یک روز فرد دیگری گوسفندان را به چرا می برد تا چوپان اصلی استراحت کند که دراصطلاح به این اقدام هم «گمار» می گویند.تفاوت دیگری که وجود داشت درقدیم دامداران نیاز به کنسانتره ونهاده های دامی نداشتند چرا که به اندازه نیاز دام خود علوفه و جو تولید می کردند و از داخل مزارع وباغها نیز علف های هرز را برای دام خود می چیدند اما اکنون که اغلب دامداران دام پرواری را پرورش می دهند ناگزیرند برای آنها جو و کنسانتره و علوفه خریداری کنند که هزینه های آن بسیارگران تمام می شود .
یک تفاوت دیگر اینکه درگذشته فقط دامداران ،دامداری می کردند اما امروزه تعداد بازنشسته ها و شاغلین ادارات که به دامداری مشغول شده اند تعدادشان از دامداران اصیل بیشتر شده و بر همین اساس و به خاطر
اینکه تأمین معیشت زندگی در این دوره و زمانه بسیار سخت شده و هزینه های ضروری و غیرضروری زندگی مثل تأمین معاش وخوراک و پوشاک و تحصیل فرزندان ،خرید و تعویض گوشی موبایل ،خرید و تعویض خودرو، دکراسیون و مبلمان ، و لوازم لوکس منزل و انواع تجملات برمردم تحمیل شده لذا
هزینه های زندگی افزایش یافته و می طلبد که هرفرد چند شغل داشته باشد تا از هرکدام درآمد مختصری داشته باشد تا چرخ زندگیشان بچرخد هرچند واقعیت این است که آه گوسفندان گرفته و بازنشسته ها وشاغلین ادارات بخشی از حقوق خود رابابت خرید علوفه وکنسانتره برای دام های خود هزینه می کنند ضمن اینکه درآمدی هم ندارند اماعلاقه ی به گوسفند آنها را واداشته تا همچنان به دامداری مشغول باشند.
