صُومُوا تَصِحّوُا (روزه بگیرید تا سالم شوید )
باکمال – در قدیم ماه مبارک رمضان شور و حال خاصی داشت و مردم مشتاقِ درک این ماه و به خصوص شب های قدرش بودند در ماه مبارک رمضان اکثر قریب به اتفاق افراد مکلف ، روزه می گرفتند مگر تعداد اندکی که بر اثر بیماری یا کهولت سن قادر نبودند روزه بگیرند بقیه مردم حتی نوجوانان قبل از رسیدن به سن تکلیف ، روزه را تمرین می کردند و بچه ها نیز تا ظهر روزه ی کله گنجشکی می گرفتند . سحرها آنقدر بر طبل و پیت های حلبی می کوبیدند که هیچ خانواده ای خواب نمی ماند و همه در سحر بیدار می شدند و هیچ کس هم نسبت به کوبیدن بر طبل ها و پیت های حلبی اعتراض نداشت چرا که همه مشتاق بودند تا هم خودشان بیدارشوند و هم دیگران در خواب نمانند. اغلب مردم هم دارای ساعت های کوکی بودند که هنوز هم نمونه هایی در ساعت فروشی ها وجود دارد که وقتی آن را برای ساعتی مشخص کوک می کردند صدای زنگ آن حتی همسایه ها را بیدار می کرد . لذا همه مردم روزه می گرفتند . و بر همین اساس هم اغلب مردم از نظر وجودی سالم بودند و خبری از این بیماری های امروزی نبود غذاهای سالم و سنتی مصرف می کردند و در سحرها اغلب کشک و آبگوشت و گرماس می خوردند و در افطاری هم خرما ، اشکنه ، خامک ، رشته پلو و بلغور مصرف می کردند . شوخونی در سحرگاهان یک ربع مانده به اذان برپشت بام ها بدون بلندگو مرسوم بود که بخش هایی از مناجات نامه ها و دعای های وارده را می خواندند و مردم هم لذت می بردند . اغلب مردم پس از سحری خوردن نمی خوابیدند و ساعتی را به خواندن نماز و قرآن و ادعیه های وارده در ماه مبارک رمضان می پرداختند و بلافاصله در همان صبح زود به کسب و کارهای خودکه اغلب کشاورزی و دامداری بود می پرداختند . مردم برای ورود به ماه مبارک رمضان از قبل ، در ماه های شریف رجب و شعبان آماده می شدند تا ورودشان به میهمانی خداوند و ضیافت الهی همراه با تزکیه و پاکی باشد .به کسب روزی حلال خیلی اعتقاد داشتند و در کسب و کارها و محصولات خود غش نمی کردند و در معاملات صادق بودند صحبت از چک و سفته نبود و در قول ها و وعدها کاملا وفادار بودند و شخصی که محصول یا گوسفندان خود را به وعده یک سال یا شش ماه می فروخت و هیچ مدرکی هم نداشت اما خریدار در نهایت صداقت و بدون هیچ عذر و بهانه ای در سر رسید مقرر ، پول ها را می آورد و تسلیم فروشنده می کرد. صحبت از ماه مبارک رمضان است و این فضایل اخلاقی که ذکر شد حاصل تقوایی است که از اطاعت امر پروردگار نشأت می گیرد و بر همین اساس همگان بایستی ماه مبارک رمضان را به عنوان فرصتی مغتنم برای پالایش روح و تزکیه ی نفس قدر بشناسند و فرمایش مهم پیامبراکرم (ص) را در خطبه ی شعبانیه در آستانه ماه مبارک رمضان بیاد بیاورند که فرمودند « ای مردم ماه خدا با برکت و رحمت و آمرزش به سوی شما رو کرده است ماهی که نزد خدا بهترین ماه هاست و روزهایش بهترین روزها و ساعت هایش بهترین ساعت ها ، ماهی که در آن شما را به میهمانی خدا دعوت کرده اند و شما در آن از اهل کرامت خوانده شده اید . نفس های شما در آن ثواب تسبیح و ذکر خدا دارد ، خواب شما عبادت ، اعمال شما در آن پذیرفته است و دعا های شما مستجاب ،پس از پروردگار خویش با نیت های راستین و دل های پاک بخواهید که توفیق روزه گرفتن در این ماه و تلاوت قرآن به شما عنایت فرماید.»
حضرت امام رضا (علیه السلام) در ماه شعبان همواره به شیعیان توصیه می فرمودند تا این دعا را در باقی مانده ی از ماه شعبان بخوانند که : «اَلّهُمَ اِن لَم تَکُن غَفرتَ لَنا فیما مَضی مِن شَعبان فاغفرلَنا فیما بَقیَ مِنه » ( خدایا اگر در آن قسمت از ماه شعبان که گذشته است ما را نیامرزیده ای در قسمت باقی مانده از این ماه ، ما را بیامرز )
کلام آخر اینکه از همین اواخر ماه مبارک شعبان خالصانه نیت کنیم تا با تزکیه نفس به ضیافت الهی در ماه مبارک رمضان وارد شویم و هرکس بیماری یا عذری موجه دارد تکلیفی هم برای روزه گرفتن ندارد و از خداوند می خواهیم که شفای کامل عنایت فرماید اما تجربه نشان داده ، آنکس که بدون داشتن هیچ عذری از هم اکنون به دنبال مجوز پزشک می گردد تا روزه نگیرد بداند که خداوند توفیق روزه داری را از وی سلب خواهد کرد و از فیوضات و برکات این ماه محروم خواهد شد .خداوند به همه ما توفیق روزه داری و درک شب قدر را عنایت فرماید. آمین یا رب العالمین .
