باکمال – غذاهای محلی به خصوص حسن لکی و توگی برای فصل پائیز و زمستان بسیارخوشمزه، سالم و مقوی است .
مواد لازم برای تهیه غذای حسن لکی مخصوص ۴ نفر ، نیم کیلو شیره انگور عسکری درجه یک ، دو قاشق روغن دنبه یا زرد حیوانی و یا کره ، و یک تا یک و نیم لیتر آب روغن ها را در قابلمه ریخته و پس از اینکه مقداری داغ شد شیره های انگور را با آب همزمان به صورت آهسته داخل قابلمه ای که روغن ها مقداری داغ شده می ریزیم حدود نیم ساعتی که شیره و آب و روغن با هم جوش خورد شعله را کم کرده و لقمه های نان خشک و زخیم خرد شده را داخل قابلمه ریخته تا با هم به خوبی مخلوط شود و آب موجود را به خود بچیند و به طور کامل به قوام آید در این هنگام شعله را خاموش کرده و حسن لکی ها آماده است آن را در ظرفی مناسب خالی کرده و پس از اینکه مقداری سرد شد آن را نوش جان می کنید . در قدیم که تعداد اعضای خانواده ها بیشتر بودند و حسن لکی درست می کردند وقتی آماده می شد آن را در ظرف سفالی که تقارچه یا لرگ نام داشت خالی می کردند و می خوردند . این غذا بسیار مقوی و با طبع گرم مخصوص فصل پائیز و زمستان است و به اصطلاح فردوسی ها گُرده گیر است یعنی انسان تا ساعت ها بعد از خوردن حسن لکی احساس ضعف نمی کند .
توگی یکی دیگر از غذاهای خوشمزه و مقوی برای فصل پائیز و زمستان است برای تهیه توگی می بایست به ازاء ۴ نفر ۴۰۰ گرم توگی (ارزن پوست کنده ) و ۳۰۰ گرم گوشت قرمه شده و یا چرخ کرده و چهار عدد شلغم متوسط مورد استفاده قرار گیرد . توگی را معمولا برای صبح ها درست می کنند و طرز تهیه آن اینگونه است که از شب قبل توگی ها را در ظرفی مانند برنج خیس کرده و صبح زود توگی ها را با دو لیتر آب در قابلمه ای متناسب ریخته پس از جوش آمدن با شعله ای ملایم حدود ۱/۵ ساعت جوش بخورد در این فاصله دو عدد پیاز را خرد کرده و در روغن سرخ می کنیم و گوشت های قرمه یا چرخ کرده را به آن اضافه می کنیم و از ادویه هایی مانند زردچوبه ، فلفل ،زعفران و نمک به مقدار لازم اضافه می کنیم پس از تفت خوردنِ گوشت و ادویه آنها را به قابلمه توگی ها اضافه می کنیم و سپس با شعله کم باید حدود یک ساعت با هم بجوشد و به قوام آید . توضیح مهم اینکه در این فاصله بایستی توگی ها را هم زد تا ته نگیرد . پس از به قوام آمدن در ظرفی مناسب مانند دیس و بشقاب چینی ریخته و نوش جان کنید . در گذشته توگی ها را پس از آماده شدن در یک سینی بزرگ مسی یا نیکلی که به آن مجمعه می گفتند خالی می کردند و روی کرسی می گذاشتند و همه ی اعضای خانواده با انگشتان سر پنجه دست و بدون قاشق توگی ها را می خوردند . البته بچه زرنگ ها همیشه به دنبال قُرمه ها بودند که از داخل سینی توگی آنها را پیش خود کشانده و بخورند . نقل می کنند به هنگام توگی خوردن ، پدر یک خانواده به فرزندش اعتراض کرده بود که چرا قرمه ها را از وسط توگی ها جدا می کنی و می خوری و پسر گفته بود که من قرمه ها را خیلی دوست دارم و پدرهم گفته بود عجب !!! «خَررَم جو بَزکَه مَیَه » یعنی خرهم جو را بهتر از کاه دوست دارد.
