باکمال – غربل و چغل دو ابزار و وسیله مهم درزندگی های قدیم بود کاربردا ین دو وسیله در منازل اغلب مردم به طور اعم و کشاورزان به طور اخص بسیار بالا بود . وقتی خرمن های گندم و جو را با «بردو» می کوبیدند و در اصطلاح نرم می کردند بایستی با کاجک به هنگام وزش باد مناسب ، کاه را از گندم جدا می کردند و با توجه به اینکه گاهی ممکن بود گندم ها با کاه های درشت و سنگین که به آنها کفه می گفتند مخلوط باشد لذا کشاورزان خبره می بایست کفه ها را با وسیله غربل و چغل باد کشیده و از هم جدا ساخته و گندم ها را آنقدر تمیز می کردند تا بتوانند به آسیاب برده و آرد کنند و برای پخت نان آماده کنند . البته افرادی که فرصت نمی کردند در محل خرمن ، گندم ها را پس از کوبیدن و کاجک زدن تمیز کنند ؛ در آسیاب ها هم افرادی بودند که به آنها خاکی می گفتند و این افراد هزینه ی ناچیزی را برای تمیز کردن گندم یا جو دریافت می کردند و با غربل و چغل گندم ها را پاک می کردند و برای آرد کردن در آسیاب آماده می ساختند . امروزه توری غربل ها و چغل ها معمولا از جنس سیم های نازک فلزی بافته می شود اما در قدیم جنس این توری ها از برش های نازک روده گوسفند ساخته می شد و خیلی بادوام و محکم بود . چند سالی هست که مزارع گندم با کمباین درو می شود لذا همزمان کاه از گندم جدا شده و نیاز چندانی به غربل و چغل نیست و ولی در مزارع کوچک که گندم ها به صورت دستی و یا با دروکن های کوچک درو می شود می بایست خرمن گندم را با خرمن کوب هایی که به دنبال تراکتور بسته می شود کوبید و یا نرم کرد و هرچند در این شیوه هم گندم یا جو از کاه جدا می شود اما برای تمیز کردن گندم های روی زمین مانده یا به عبارتی ته خرمن ، غربل و چغل کاربرد دارد . غربل و چغل کاربرد های دیگری نیز دارد که از نوع سیمی آن در الک کردن یا بیختن خاک و شن و گچ در هنگام بنایی و گچ کاری استفاده می شود .
