باکمال – در قدیم یکی از ارقام خربزه هایی که در فردوس کاشت می شد خربزه ی آقامّدی بود . این نوع خربزه گِرد و رنگ پوست و داخل آن سبز کم رنگ بود .خربزه آقامدی ، اینقدر سیرین بود که به هنگام خوردن لب ها به هم می چسبید دردهه های ۳۰ ، ۴۰ و ۵۰ در مزارع جالیز برای خوردن خربزه و هنداوانه به خصوص در سر مزارع
باکمال – در آخرین روزهای اردیبهشت و اوایل خرداد ماه، برداشت جو از مزارع آغاز می شود ؛ مزارعی که در آن به صورت هکتاری جو کاشته شده است با دستگاه کمباین برداشت می شود و مزارع خُرده مالک را به صورت دستی و با کارگر درو می کنند. و پس از اینکه دسته های جورا با نخ بستند آنها را خرمن می کنند و برای دستگاه خرمن کوب آماده
باکمال – توره (توبره) خُرجی (خُرجین) و خرکش در قدیم کاربرد زیادی داشت و هر کشاورز و دامداری را که می دیدی یک توبره به همراه داشت اگر خالی بود یکی از طناب های دو طرف را بر دوش می انداخت و به محل زمین های کشاورزی خود می رفت و اگر پر بود توبره را با دو طناب دو طرف به هر دو کتف خود می انداخت و برپشت
باکمال – عبارت تَمّونِش دو تَه شوده یک ضرب المثل فردوسی است و کاربرد آن هم بیشتر برای افراد فقیر و تنگدستی بوده که بعد از ازدواج اول دست و بالش باز تر شده و ثروتی به هم رسانده است و هوس تجدید فراش می کند و یک زن دیگر را هم می گیرد. در اینجا وقتی خبر ازدواج دوباره فلان شخص در سطح شهر یا روستائی می پیچید مردم
باکمال – امروزه به لحاظ منابع درآمدی متنوع و اینکه کشاورزی و دامداری شغل دوم و سوم برخی ها محسوب می شود ، حساسیت نسبت به بارندگی بسیار پایین آمده و اغلب مردم نسبت به خشکسالی شدید به خصوص در امسال که کل بارندگی از ابتدای سال زراعی حدود ۱۵ میلی متر بوده هیچ حساسیتی ندارند . فقط تعداد انگشت شماری از دامداران و کشاورزان هستند که چشم امیدشان به
باکمال – در قدیم به کره گیرهای امروزی تُلُم می گفتند ،تلم، مَشکی بزرگ بود که از پوست نر بز درست می کردند و در لبه های بالایی آن قلاب هایی را تعبیه می کردند تا بتوان تلم را از درختی یا سه پایه چوبی آویزان کرد یکی دیگر از لوازم تلم سَرپَره بود که از چوب درست می کردند و دارای دسته و سه پر چوبی بود که در
باکمال-ازچهل سال قبل شعارهایی مبنی برحذف دلالی وواسطه گری درتولیدات بخش کشاورزی شنیده می شود اما گویا قرارنیست این شعارها محقق شود ودست واسطه ها ودلالان کوتاه شود و کشاورزان وباغداران به پاداش تلاش ودسترنج خویش برسند . مردم عزیزما بارها و بارها دررسانه ملی و سایررسانه ها دیده وشنیده اند که دلالان و واسطه ها چه برسرتولید کنندگان بخش کشاورزی و محصولات باغی وزراعیمی آورند یک روزسیب زمینی ،
باکمال-عشق و علاقه مردم به دامداری به خصوص گوسفند و بز از گذشته های دور وجود داشته و بسیاری از مردم نیز به شغل مقدس دامداری مشغول بودند. خداوند درقرآن کریم درآیه ۶ سوره مبارک نحل می فرماید« ولکم فیهاجمال حین تریحون وحین تسرحون » (برای شما درچهارپایان، شب هنگام که ازچراگاه برمی گردند و صبحگاهان که به چراگاه بازمی گردانید شکوه ،جلوه وآرایشی زیبا قرارداده است . و در
باکمال-این یک ضرب المثل اصیل فردوسی است که معنا ومفهوم بسیارگسترده ای دارد ودرس ها و عبرت های فراوانی دراین ضرب المثل نهفته است . ظاهراین ضرب المثل برای کشاورزی است که وقتی انسان یک بذر نامناسب را بکارد و یا درزمان کاشت و داشت محصول، توجه لازم را نکرده باشد و به لحاظ کود دهی ،عدم آبیاری مناسب ،و جین نکردن و…کوتاهی کند طبیعی است که در هنگام برداشت
باکمال-درقدیم مثل زمان حال نبود که این همه نانوایی وجود داشته باشد بلکه تعداد نانوایی ها انگشت شمار بود و اغلب مردم با تولید گندم و آرد کردن درآسیاب وخمیرکردن ، پخت نان را درمنزل انجام می دادند وبرخی ازکشاورزان خجالت می کشیدند ازنانوایی نان تهیه کنند چرا که مردم می گفتند این چه کشاورزی است که نتوانسته است برای خودش گندم تولید کند . بدیهی است که نان های
